Φερε δη και περι Θηραμενους ως αν δυνωμαι δια βραχυτατων διδαξω. Δεομαι δ' υμων ακουσαι υπερ τ' εμαυτου και της πολεως. Και μηδενι τουτο παραστη, ως Ερατοσθενους κινδυνευοντος ου προσηκοντως Θηραμενους κατηγορω: πυνθανομαι γαρ ταυτα απολογησεσθαι αυτον, οτι εκεινω φιλος ην και των αυτων εργων μετειχε. Καιτοι σφοδρ' αν αυτον οιμαι μετα Θεμιστοκλεους πολιτευομενον προσποιεισθαι πραττειν οπως οικοδομηθησεται τα τειχη, οποτε και μετα Θηραμενους οπως καθαιρεθησεται. Αλλ' ου γαρ μοι δοκουσιν ισου αξιοι γεγενησθαι: ο μεν γαρ Λακεδαιμονιων ακοντων ωκοδομησεν αυτα, ουτος δε τους πολιτας εξαπατησας καθειλε. Περιεστηκεν ουν τη πολει τουναντιον η ως εικος ην. Αξιον μεν γαρ ην και τους φιλους τους Θηραμενους προσαπολωλεναι, πλην ει τις ετυγχανεν εκεινω ταναντια πραττων: νυν δε ορω τας τε απολογιας εις εκεινον αναφερομενας, τους τ' εκεινω συνοντας τιμασθαι πειρωμενους, ωσπερ πολλων αγαθων αιτιου αλλ' ου μεγαλων κακων γεγενημενου.