Infinitiva (discorso indiretto)
Κακειθεν επιων την Ασιαν, επυνθανετο Δομιτιον μεν υπο Φαρνακου του Μιθριδατου παιδος ηττημενον εκ Ποντου πεφευγεναι συν ολιγοις, Φαρνακην δε τη νικη χρωμενον απληστως, και Βιθυνιαν εχοντα και Καππαδοκιαν, Αρμενιας εφιεσθαι της μικρας καλουμενης, και παντας ανισταναι τους ταυτη βασιλεις και τετραρχας.
E di là, avanzando verso l'Asia, veniva a sapere che Domizio, sconfitto da Farnace figlio di Mitridate, era fuggito dal Ponto con pochi uomini, mentre Farnace, sfruttando insaziabilmente la vittoria, occupava la Bitinia e la Cappadocia e aspirava alla cosiddetta Armenia Minore, sollevando tutti i re e i tetrarchi di quella regione.
Δομιτιον … πεφευγεναι vale «che Domizio ... era fuggito». Dopo επυνθανετο, «veniva a sapere», seguono gli accusativi con l'infinito Δομιτιον ... πεφευγεναι e Φαρνακην ... εφιεσθαι/ανισταναι che riportano la notizia.